Twitter: van Reality TV naar Ego-internet?

Vorig artikel Volgend artikel

Twitter: van Reality TV naar Ego-internet?

De eerst reality tv series hadden nog iets interessants. Een sociaal experiment werden ze zelfs genoemd, en ze zorgden meteen voor een nieuwe impuls in het tv-landschap. Ik vond en vind sommige concepten iets hebben, vooral waarin we op zoek gaan naar talent in muziek of andere métiers. Jammer genoeg mondde dit experiment al snel uit in overgecommercialiseerde rommel, waarin (al dan niet gespeelde) naïviteit gekocht kan worden in ruil voor ‘15 minutes of fame'.

In de marge van het congres ‘The future of media' vorige maand in Hollywood ontspon zich onder een aantal deelnemers een discussie over televisie, kranten en internet en vooral over de ‘tweede generatie'-internetplatformen.

Het ‘web 2.0' heeft als groot mantra dat de gebruiker volledig centraal staat en het eenrichtingsverkeer werd vervangen door een constante dialoog. De grote namen werden al snel MySpace, Facebook of in eigen land Netlog.  Deze sociale mediaplatormen bieden gigantische mogelijkheden. Traditionele portals als Yahoo, MSN of Skynet krijgen het steeds moeilijker om bezoekers te trekken en te behouden. Zeker de jongeren ‘leven' op hun sociaal netwerk, waarin ze foto's, nieuws, activiteiten maar ook opinies over producten, muziek en hotels met mekaar delen. Ik geloof in de kracht van sociale netwerken, en misschien nog meer van communicatie die vertrekt vanuit de mens, de zogenaamde conversationele communicatie.

De nieuwste revelatie op dat vlak is Twitter, een platform dat toelaat om in 140 karakters ideeën, nieuws of om het even wat delen met wie men ook maar wil. Het wordt nu reeds bestempeld als het ultieme open communicatie-platform, een soort publieke mailbox of SMS-box waarin iedereen die wil je berichten kan lezen.

Op het congres in Hollywood argumenteerden de TV-executives dat deze sociale media stilaan maar zeker zijn verworden tot reality-uitzendingen zonder voorgaande. De internetboys hebben jarenlang op realityTV "gespuugd', maar blijken uiteindelijk nog veel erger. Waar realityTV nog een degelijk format en dito productie hadden, zijn de Facebooks en Twitters van deze wereld een publieke exhibitie geworden, waarin het zoeken naar en het delen van zelfophemeling de overhand nemen.  De ‘15 minutes of fame' van de televisie zijn gewoon vervangen door 15 fans, 15 clicks of 15 followers, zoals ze in Twitter genoemd worden. En inderdaad, daar hebben ze een punt, want meer dan eens denk ik : ‘Stop sharing please'.

Onvermijdelijk zijn heel wat boodschappen waardeloos. Twitter of Facebook maken ook geen onderscheid in orde van belang wanneer het om de ‘G20", een ramp in Italië of een boodschap als ‘ben even naar het toilet' gaat.  Met als gevolg dat heel wat adverteerders beginnen te twijfelen aan de doelgerichtheid van de sociale netwerken.

Hun kracht is ondertussen duidelijk, maar er is meer creativiteit, efficiëntie en denkwerk nodig om deze platformen tot doeltreffende communicatiemedia te laten uitgroeien. En nu maar hopen dat de ‘internetindustrie' deze golf van innovatie beter beheert dan de vorige. Constante ontkenning en ook overpromising mondden vorige keer uit in een enorme bubbel. De internetbubbel van de eeuwwisseling is - hoewel die minder schadelijk en schandalig was dan de recente bankenbubbel met zijn gerelateerde bonussencasino- lijkt al helemaal naar de achtergrond verdwenen.  Hebben de sociale media alle troeven om een van de belangrijkste evoluties ooit in de reclamewereld op gang te brengen, het gevaar is niet denkbeeldig dat ze uitmonden in gratuit exhibitionisme en verworden tot een extreem ego-medium, met zijn onvermijdelijke stardom en losers.

De auteur Bart Becks leeft afwisselend in Californië en Brussel met zijn vrouw en zoontje. Daarvoor was hij CEO van Belgacom Skynet, en international directeur van mediagroep SBS/ProSiebenSat1 en de sociale netwerksite Netlog. Vandaag start hij zelf nieuwe ondernemingen op en zetelt hij in de raad van bestuur van een reeks start-ups in Europa en de VS, evenals in organisaties als het Festival van Vlaanderen, Poppunt en MobileSchool. Wie hem wil contacteren kan dat doen via zijn weblog www.flyingchaz.com.