De bende van Mountain View
Di 12 mei 2009 19:00, Dominique Dewitte, 3196 views
[Geschatte leestijd: 4 minuten]
Terwijl de internetwereld in bewondering pelgrimages organiseert naar Mountain View, installeren Google en hun handlangers hier -niet langzaam maar wel zeker- Big Brother op aarde. Weinigen stellen zich daar vragen bij en niemand ontsnapt. Wie op Google Maps ‘Jean-Marie Pfaff' intypt, krijgt na een paar seconden een luchtfoto van diens eigendom in Brasschaat te zien. Ik permitteer me het voorbeeld van de heer Pfaff omdat deze tot sandwichman gedegradeerde wereldvoetballer zijn privacy samen met zijn ziel al een aantal jaren geleden bij VTM in Vilvoorde achterliet. Maar typt u misschien eens uw eigen naam in... Hoe lang duurt het nog vooraleer alles wat we doen en laten door
bedrijven wordt getraceerd en voor commerciële en andere doeleinden
wordt misbruikt? Een Brusselaar die online een artikel over Sevilla
leest en de prijzen van Riojawijn vergelijkt, zal eerder een
advertentie van Iberia dan een van Alitalia voorgeschoteld krijgen. Dat
is niet eens zo moeilijk want Google weet meer over ons dan onze eigen
levenspartners. Via meer dan 50 applicaties heeft dit zoekmonster
(‘Don't be evil') toegang tot onze mails, onze agenda, onze interesses,
onze documenten, onze kredietkaartnummers, onze vragen, onze
reisbestemmingen en toont het nu ook aan wie dat maar wil wie we zijn,
waar we wonen en waar we werken.
Het Amerikaanse bedrijf Sense Networks volgt ons door middel van de
signalen die onze gsm's uitzenden. Op het eerste zicht lijkt deze
informatie niet meer op te leveren dan een aantal stippen op een kromme
lijn, maar door hun bewegingen te analyseren kunnen mensen beter worden
geidentificeerd. Naargelang de plaats waar een gsm de nacht doorbrengt
kan berekend worden wat het gemiddelde gezinsinkomen of de gemiddelde
waarde van een vastgoedeigendom in die buurt is. Maar ook de gsm's die
wekelijks een paar uur op andere locaties verblijven leveren nuttige
informatie op. Vooral als die plaats een golfclub, een bioscoop of een
fitnessruimte blijkt te zijn. Stippen die veelal dezelfde trajecten
afleggen krijgen eenzelfde kleur toegekend. En die kleuren worden
doelgroepen voor marketeers, die de eigenaars van deze gsm's aan de
hand van deze informatie met grotere nauwkeurigheid en gerichter kunnen
gaan bewerken. Hetzelfde geldt voor Google Latitude, een programma dat
in februari in 27 landen is gelanceerd en mensen met zogenaamde
smartphones hun locatie laat delen met vrienden... en met Google. Een
soortgelijke mobiele applicatie op Facebook is ondertussen al 25
miljoen keer gedownload. Nokia wil mensen gaan analyseren gebaseerd op
de foto's die ze met hun mobieltje nemen en doorsturen.
Maar Facebook - een sociaal netwerk dat dermate populair is dat Britse
werkgevers er dagelijks naar schatting 150 miljoen Pond aan
niet-gewerkte uren bij inschieten- blijkt ook een encyclopedie voor
criminelen. Toch zijn vooral de gebruikers zelf daar de oorzaak van: de
hoeveelheid privé-informatie die de gemiddelde Facebook-gebruiker
zonder enige schroom op het net gooit, grenst aan het
onwaarschijnlijke. En niet enkel Facebook kijkt mee. De Computer Crime
Unit maakt melding van een toenemend aantal inbraken in huizen waarvan
de eigenaar op Facebook heeft gemeld dat hij op reis is. Criminelen
gebruiken informatie die ze zich via de sociale netwerksites toeëigenen
om zich via telefoon of e-mail voor iemand anders uit te geven.
Ook de bedrijfswereld ontsnapt niet aan Big Brother. In zijn boek ‘The
Numerati' vertelt Business Week-journalist Stephen Baker hoe een
bedrijf uit San Francisco een softwareprogramma ontwikkelde waarmee
werknemers kunnen worden geëvalueerd op basis van de e-mails die ze
verzenden. Mensen wiens mails regelmatig binnen het bedrijf circuleren,
worden door het programma als ‘mensen met ideeën' gecatalogeerd,
terwijl zij die de mails doen circuleren al gauw het etiket
‘netwerkers' krijgen opgeplakt. Ook al deze mensen krijgen kleuren
toegekend. Donkere kleuren staan voor actieve, effectieve mensen.
Lichte kleuren staan voor ... het soort werknemer dat je liever kwijt
dan rijk bent.
IBM berekende onlangs dat haar IT-consultants die regelmatig met hun
manager e-mailen maandelijks 1.000 dollar meer omzet genereren dan het
gemiddelde, Wie met meerdere managers tegelijkertijd communiceert, maar
dat wel op een minder regelmatige basis doet, brengt 88 dollar minder
binnen. Interessante informatie, die ongetwijfeld haar nut zal bewijzen
bij een volgende ontslagronde.
Ook de toekomst is veelbelovend: Michele Covell en Shumeet Baluja, twee
researchers bij Google, presenteerden in 2006 in Athene op een
conferentie over interactieve televisie een ‘white paper' over ‘home
activity recognition', waarin wordt omschreven hoe door middel van
audio-identificatietechnologie het geluid van een televisie in een
huiskamer kan worden ontleed en geïdentificeerd, waarna
gepersonaliseerde internetcontent naar de computer van de tv-kijker kan
worden verstuurd.
Zijn bovenstaande zaken angstaanjagend, dan is ons gedrag dat des te
meer. Privacy-activisten preken in de woestijn zolang wij -als door
hondsdolheid geslagen- deze gigantische machines blijven voeden,
zonder ons vragen te stellen en voor onze rechten te strijden. Rechten
die we maar al te graag afstaan in ruil voor compensaties. Online
privacy wordt door veel internetgebruikers als een koopwaar bestempeld.
Hoe hoger de beloning hoe meer bereid we zijn om persoonlijke
informatie ter beschikking te stellen.
Hoe we met privacy moeten omgaan is natuurlijk ook iets van de
overheid. Maar daar groeit ondanks alle goede bedoelingen de
achterstand in kennis met de maand. Eigenlijk doet ze niet eens meer
mee. Belgische burgers worden al door minstens honderdduizend camera's
bespied en zitten ook al in duizenden databanken.
In zijn roman ‘1984' schetst de Britse auteur George Orwell een beeld
van een maatschappij die volledig door de overheid wordt gedomineerd en
waarin de enkeling ten onder gaat in een volkomen kansloze strijd tegen
een totalitair bewind. Het is een bittere satire op een systeem dat een
perfecte greep op het doen en laten van zijn onderdanen heeft. Orwell
vergiste zich evenwel, want niet de overheid, maar een aantal
privé-bedrijven beheerst vandaag dat systeem. Eén van de vele
propagandaslogans die al door Orwell's totalitaire partij werd gebruikt
heeft echter niets aan waarheid ingeboet: ‘Onwetendheid is kracht'. Een
slogan die zo in het Google-hoofdkwartier in Mountain View zou kunnen
zijn bedacht.
Wie alsnog zijn gegevens van het internet wil halen rest voorlopig geen andere oplossing dan ‘even Google bellen'. Good luck!
De auteur Dominique Dewitte is algemeen directeur van het zakenportaal Express.be.
Do 18 feb 2010, Pieter Goyens
1007 views, 0 reacties
Google heeft de Amerikaanse start-up reMail overgenomen. reMail is de maker van een applicatie waarmee je e-mailberichten kan downloaden op je iPhone. De applicatie he...... lees meer
Wo 17 feb 2010, Pieter Goyens
1216 views, 2 reacties
Gisteren vroeg Béate Vervaecke mij of we geen berichtje konden plaatsen over de 404-pagina. Dit is de page not found pagina die je te zien krijgt als je een web...... lees meer
Wo 17 feb 2010, Carl Vanormelingen
573 views, 0 reacties
Naast Android en nieuwe zoekfuncties, had de Google CEO (Eric
Schmidt) het gisterenavond tijdens zijn keynote ook over Fiber to Home.
Hij trachtte de onrust over d...... lees meer
Wo 17 feb 2010, Carl Vanormelingen
508 views, 0 reacties
Gisteren om 17u45 gaf de voorzitter en CEO van Google (Eric Schmidt)
een toespraak voor een overvol auditorium tijdens de tweede dag van het
Mobile World Congress ...... lees meer
|
Agenda
» Plugg 2010 
Belgacom Surf House, Brussel
11 maart 2010
» SXSW
Austin, Texas
12 maart 2010 / 21 maart 2010
» E-shop Expo
Tour & Taxis
31 maart 2010 / 01 april 2010
» Seth Godin
Koningin Elisabethzaal, Antwerpen
01 april 2010
Nieuwsbrief
Schrijf je in voor de BC nieuwsbrief:
|
My BlogLog
BC is powered by
BC website by
|
![Google Buzz [Video]](http://img.youtube.com/vi/yi50KlsCBio/default.jpg)
Reacties (11)
Blij dat er stilaan stemmen opgaan om de ongebreidelde opmars van Google in vraag te stellen. Zeer bijzonder hoe iedereen blindelings vertrouwen stelt in Google, in de cijfers die ze voorleggen over website bezoek, de daaraan gekoppelde 'populariteit cijfers' van trefwoorden en de daar weer aan gekoppelde prijs voor Adwords...Mochten blinde chauffeurs bestaan, dan is het alsof de blinde vraagt aan een pompstation bediende hoeveel benzine er nog in de tank zit, of hij hem wil voltanken en hoeveel dat kost...
Di 12 mei 2009, 20:16
Leuk artikel, The Financial Times had quasi hetzelfde artikel een week of twee geleden.
Ik ben blij dat je dezelfde foute gegevens en feiten die de auteur van dat artikel gewoon klakkeloos mee overnam.
Ma 18 mei 2009, 13:28
@Tim: Jean Marie Pfaff in de Financial Times? Boeiend! ;-)
Ma 18 mei 2009, 21:28
Mijn fout, ik had moeten weten dat je met mensen die deze post zinnig vinden niet moet discussiëren.
Alle andere mensen hadden ongetwijfeld door dat de *technische* opmerkingen hier exact uit de FT komen.
Ma 18 mei 2009, 21:31
happy times! Dag Tim
Ma 18 mei 2009, 21:38
@Tim: Als je nu 's de link naar het FT-artikel geeft, kunnen we allemaal zelf oordelen.
Di 19 mei 2009, 09:11
http://blogs.ft.com/maverecon/2009/04/gagging-on-google/
Voor de volledigheid lees je best ook alle comments. Uiteindelijk weekt het wel een zeer interessante discussie los.
---
Ik denk dat ik aan het gesprek hier ook wat meer diepgang moet bijdragen. Tot nu toe draaide het alleen over het uiten van mijn frustratie over het zoveelste, zelfde anti stuk.
Meestal zitten deze vol technische gaten over wat er nu wel of niet mogelijk is met de technologie van Google. Oh ironie, worden ze dan ook nog eens geschreven op sites die zelf de technieken die de auteurs - soms terecht - aan de kaak stellen gebruiken.
Uit ervaring en gesprekken weet ik dat privacy enorm belangrijk is voor de mensen die aan die producten werken. Zo is het absoluut not done om mensen te identificeren via Analytics.
Google afschilderen als het grote kwaad van de wereld is de situatie veel te eenvoudig bekijken. Soms komen ze dicht tegen de lijn, soms durven ze de lijn wat te verleggen maar daar zit dan eerder teveel enthousiasme achter dan kwade wil.
Ik wacht dan ook vol ongeduld op het eerste opiniestuk dat met wat meer nuance, en zonder telkens dezelfde foutieve informatie te gebruiken, de problemen wil aanduiden. Zonder dat daar de obligatoire paniekzaaierij bij komt kijken.
Waarom wordt er in België nooit iets geschreven over het standaard meetsysteem voor Belgische sites? Via wedstrijden komen zij wel alle gegevens van inkomen, kinderen en aankoopgedrag te weten. Daar kraait nooit een haan naar, terwijl zij wel perfect weten wie je bent, waar je woont en wat voor sites je bezoekt.
Di 19 mei 2009, 09:29
@Tim: Ik heb niet de gewoonte te reageren op reacties van anonieme lezers, maar hier ben ik verplicht. Je beschuldigt me van niet meer of niet minder dan van plagiaat van een artikel dat eerder in de FT verscheen.
'Ik ben blij dat je dezelfde foute gegevens en feiten die de auteur van dat artikel gewoon klakkeloos mee overnam', schrijf je, blijkbaar niet gestoord door enige kennis van zaken.
Ik heb het artikel van de FT met onverdeelde aandacht gelezen: William Buiter heeft het enkel en alleen over het bedrijf Google en 3 onderwerpen: copyright, cookies en Google Street View. Aan geen enkel van deze 3 onderwerpen besteed ik ook maar een letter.
Het is blijkbaar 'en vogue'om overal nietszeggende opmerkingen achter te laten en anderen ongefundeerd in diskrediet te brengen. In de 'old school'-wereld heet zoiets laster.
Ook het feit dat je je op je Facebook-pagina presenteert met een foto van je pelgrimage naar Mountain View schaadt je objectiviteit in dit debat.
Tot zover de privacy dan maar.
Sans rancune,
Dominique Dewitte
Express.be
Di 19 mei 2009, 18:15
Ik gaf hier eerder al toe dat ik in de eerste twee posts iets te hard ben geweest, en probeerde daarom het debat wat verder open te trekken. Dat ik je beschuldigde om de mening gewoon letterlijk over te nemen was een overdrijving, daar wil ik best eerlijk in zijn. Niemand is zonder zonde en zo.
Laat ons ook even duidelijk zijn dat ik hier niet anoniem reageer. Deze morgen stond hier iets over mijn Facebook profiel (wat later is weggehaald), nu heb jij het er over. Het feit dat je die gegevens vindt wil zeggen dat ik hier niet anoniem post. Ik post onder mijn eigen naam, met mijn correct e-mail adres.
Dat ik een paar keer te gast ben geweest bij Google schaadt mijn objectiviteit niet. Het eten was lekker, maar niet goed genoeg om mijn mening te kopen. Ik ben geen blinde fanboy. Langs de andere kant ben ik zeker geen blinde antiman.
Als mijn objectiviteit geschaad is omwille van een foto, dan kan je die lijn doortrekken naar iedereen die blind de Google is evil kar trekt. Op z'n minst heb ik ook het andere standpunt kunnen bespreken.
Dit was het zoveelste artikel in een lange rij dat vragen zet bij de macht die Google aan het vergaren is. Fair enough, maar wanneer gaat een Belgische site eens iets schrijven over dat meetsysteem dat de meeste sites hier gebruiken?
Dat vormt misschien een groter gevaar voor de privacy. Dat plaatst heel open een third party cookie om je weg doorheen het Belgische internet in kaar te brengen. Adres en inkomen incluis.
Ik denk dat we wel kunnen stellen dat Google je niet om die informatie vraagt in ruil voor één kans op twintig duizend om een iPod te winnen.
Di 19 mei 2009, 18:37
Mijn naam is Vincent Vandeputte van You View tv. ;-) Ik volg Dhr Dewitte wel als het aan komt op 'gratuit' commentaar (meestal negatieve) te uiten via -voor de buitenstaander dan toch- anonieme posts.
En Google sucks, maar dat wisten jullie al :-)
Di 19 mei 2009, 18:52
http://www.hln.be/hln/nl/4125/Internet/article/detail/866935/2009/05/27/Pa...
Wo 27 mei 2009, 15:54